ช่วงหลังใช้ Facebook บ่อยขึ้นเนื่องจากทำงานกับเพื่อนที่สนิท แล้วส่วนใหญ่จะตามอยู่ในนั้น เลยคิด ๆ ขึ้นว่าเมื่อไหร่ที่จะพิมพ์ลง Facebook เมื่อไหร่ถึงจะพิมพ์ลง Twitter
จริงแล้วเวลาจะพิมพ์อะไร ถ้าแทบไม่ได้คิดเลยส่วนใหญ่จะเป็น Twitter เพราะปัจจุบันใช้ Twitter เหมือนถังเก็บความคิดในช่วงนั้น คือมีอะไรโผล่มาในหัวจะปล่อยมันออกมาใน 140 ตัวอักษรก่อน ให้มันออกมาเร็ว ๆ ยังไม่ต้องกรองต้องจัด เพราะฉะนั้นใครติดตามทาง Twitter คงรู้ดีว่าบางครั้งจะมี tweet ขยะออกมาติดต่อกันเยอะมาก จนบางคนก็เลิกตามไป โดยเฉพาะตอนที่ต้องคอมไพล์อะไรนาน ๆ จะเรียกว่าบ่นผ่านทาง Twitter เลยก็ได้ เรียกว่าถ้าฟุ้งซ่านเมื่อไหร่ Twitter นั่นแหละคือที่ระบายมันออกมาก่อนเป็นที่แรก
ตรงข้ามกับ Facebook ที่กว่าจะพิมพ์อะไรออกมาจะคิดแล้วคิดอีกพอสมควร ด้วยเหตุที่ใช้ Facebook เพื่อติดต่อกับเพื่อนสนิทมากกว่าด้วย คือเป็นช่องทางสำหรับติดต่อกับเพื่อนจริง ๆ ไม่ใช่ที่บ่นระบายเหมือน Twitter เพราะฉะนั้นนาน ๆ ทีถึงจะเห็นเข้าไปพิมพ์อะไรเล็กน้อย อย่างช่วงวันเกิด หรือเจออะไรดี ๆ และเกี่ยวกับงานถึงจะแปะให้เพื่อนอ่านซักหน่อย (Twitter ก็มีนะ เยอะกว่าด้วย แต่กรองน้อยกว่า Facebook) เวลา update ก็แทบจะตั้งไว้เลยว่า จะส่งถึงเพื่อนที่อยู่ในกลุ่มไหนเท่านั้น และโดยส่วนมากก็จะเป็นที่เรียน กับที่ทำงานด้วยกัน ที่เจอผ่านออนไลน์อาจจะรับไว้ แต่จะแยกกลุ่มพิเศษที่ไม่ค่อยได้พิมพ์อะไรไปถึง
เพราะงั้นใครที่คิดจะตามผม และไม่รู้จักเป็นการส่วนตัว และคิดว่ารับได้กับการส่งข้อความขยะในปริมาณมากช่วงดึก ๆ เช่น “คอมไพล์ถึง xxx แล้ว T_T”, “กรรมต้อง activate ต้องรอมันออกตัวเต็มสิเนี๊ยะ” ก็กดตามที่ @llun ได้เลยแล้วจะไม่ผิดหวัง ในสาระที่น้อยนิดใน timeline 
