เหตุการณ์เริ่มต้นเกิดจาก @pitiphong_p เจอบั๊กหนึ่งที่ไม่รู็จะแก้อย่างไรเข้าเพราะใน Flash Builder Debugger บอกว่าตัวแปรต่างๆ มีค่าครบสมบุรณ์หมด แต่ error บอกไม่สามารถหาตัวแปรนั้นได้

[Fault] exception, information=TypeError: Error #1010: A term is undefined and has no properties.
Fault, CheckboxListRenderer.as:21
 21            data.selected = checkbox.selected
(fdb) bt
#0   this = [Object 32588233, class='global'].<anonymous>(event=[Object 659079665, class='flash.events::Event']) at CheckboxListRenderer.as:21
#1   EventDispatcher/dispatchEventFunction() at <null>:0
#2   this = [Object 655130785, class='mx.controls::CheckBox'].EventDispatcher/dispatchEvent(_arg1=[Object 659079665, class='flash.events::Event']) at <null>:0
#3   this = [Object 655130785, class='mx.controls::CheckBox'].UIComponent/dispatchEvent(event=[Object 659079665, class='flash.events::Event']) at UIComponent.as:9440
#4   this = [Object 655130785, class='mx.controls::CheckBox'].Button/http://www.adobe.com/2006/flex/mx/internal::setSelected(value=true, isProgrammatic=false) at Button.as:1204
#5   this = [Object 655130785, class='mx.controls::CheckBox'].Button/clickHandler(event=[Object 591642521, class='flash.events::MouseEvent']) at Button.as:2798

ตอนแรกก็พยายามคาดเดาปัญหาไปต่าง ๆ อาจเกิดจากการ bind ตัวแปรผิดที่ หรือตอนกำหนดค่าผิด แต่ถ้าอย่างนั้น ทำไมตอน debug ถึงสามารถเอาค่าออกมาดูได้หละ ลองดูโค้ดเจ้าปัญหาซักนิดก่อนละกัน

1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56

package sample
{
  import mx.binding.utils.BindingUtils
  import mx.containers.HBox
  import mx.controls.Alert
  import mx.controls.CheckBox
  import mx.core.IFactory
 
  import flash.events.Event
 
  public class CheckboxListRenderer extends HBox {
 
    [Bindable]
    public var listRenderer:IFactory
 
    public var checkbox:CheckBox = new CheckBox()
 
    private var instance:*
 
    private var checkboxChange = function(event:Event):void {
      if (data.hasOwnProperty('selected')) {
        data.selected = checkbox.selected
      }
    }
 
    public override function set data(item:Object):void {
      super.data = item
      if (item && item.hasOwnProperty('selected')) {
        checkbox.selected = item.selected
      }
    }
 
    protected override function createChildren():void {
      super.createChildren()
      addChild(checkbox)
 
      if (listRenderer != null) {
        instance = listRenderer.newInstance()
        addChild(instance)
      }
      trace("Checkbox list renderer created children")
    }
 
    protected override function commitProperties():void {
      super.commitProperties()
      horizontalScrollPolicy = "off"
      verticalScrollPolicy = "off"
 
      // Handle change in targeting phase for changing data selected flag.
      checkbox.addEventListener(Event.CHANGE, checkboxChange)
 
      BindingUtils.bindProperty(instance, "data", this, "data")
    }
 
  }
}

รับรองได้เลยว่าถ้าใครเอาโค้ดด้านบนไปลองเล่นดูเองจะไม่เจอปัญหาแน่นอน ซึ่งถึงวันนี้ยังไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำยังไงถึงจะเกิดปัญหาได้ แต่วิธีแก้นั้นง่ายมากคือ เปลี่ยนวิธีประกาศฟังก์ชั่นจาก

20
21
22
23
24

    private var checkboxChange = function(event:Event):void {
      if (data.hasOwnProperty('selected')) {
        data.selected = checkbox.selected
      }
    }

เป็น

20
21
22
23
24

    private function checkboxChange(event:Event):void {
      if (data.hasOwnProperty('selected')) {
        data.selected = checkbox.selected
      }
    }

ปัญหาทุกอย่างก็หายไปอย่างปริศนา ทิ้งไว้แต่เครื่องหมายคำถามว่าทำไมขอบเขตของฟังก์ชั่นถึงต่างกันเพียงแค่เปลี่ยนรูปแบบการประกาศฟังก์ชั่นเท่านั้น และไม่สามารถทดลองซ้ำกับการเขียนโค้ดแบบง่าย ๆ ได้ แต่หลังจากนี้รู้แล้วว่า จะไม่ประกาศฟังก์ชั่นในรูปแบบตัวแปรอีก เพราะไม่อยากเจอปัญหาแปลกๆ แบบนี้ให้นั่งปวดหัวหาวิธีแก้อีกแล้ว

วันนี้ก็มีประชุมอีก ประชุมกันประมาณ ห้า – หก คน พูดมาถึงจุดหนึ่งทุกคนรู้แล้วว่าจะแก้ปัญหาอะไร (ซึ่งกว่าจะทำให้รู้ว่าจะแก้ปัญหาอะไรก็เหนื่อยอีก ผลลัพธ์ในหัวแต่ละคนก็ไม่รู้เหมือนกันป่าว) อยู่ดีๆ ก็มีคนนึงพูดถึงการแก้ปัญหาขึ้นมา ก็ไม่ตรงกับที่คิดไว้ แถมจินตนาการที่คนอื่นพูดไม่เข้าใจอีก (เพราะหัวคิดติดกับสิ่งที่ตัวเองกำลังแก้) สุดท้ายเลยไปเขียนในกระดานวาดภาพที่อยู่ในหัวออกมาให้เห็น ถึงได้รู้ว่า คนที่อธิบายมานั้น คิดเลยไปอีกขั้นแล้ว และคนอื่นๆ ก็คิดถึงตรงนั้นแล้วเหมือนกัน(หรือป่าว คือ ทุกคนเห็นเป็นภาพเหมือนกันหรือป่าว) ลองดูภาพด้านล่างดู ไม่รู็จะเข้าใจที่กำลังอธิบายอยู่ดีขึ้นหรือป่าว

จากรูป ปัญหาที่พูดจบตอนแรกจนทุกคนเข้าใจแล้วคือ A และกำลังหาวิธีแก้ปัญหากัน แล้วก็มีคนพูดถึงวิธีแก้ปัญหาโดยใช้วิธี C ซึ่งในหัวก็อาจจะมี B มาก่อนแล้วถึงได้เสนอ C ขึ้นมา ส่วนคนที่สองก็อาจจะมีความรู้ที่คล้ายกัน แต่อาจจะไม่เหมือนกับ คนแรกซะทีเดียว แต่สุดท้ายคือได้ C เหมือนกัน แต่คนสุดท้ายนี่สิ ยังคิดอยู่ที่ A เพื่อให้ได้ B’ ออกมาอยู่เลย เพราะยังมองไม่ออกว่ามาเป็น C ได้ยังไง (ซึ่งก็คือคนที่เขียนบล๊อกนี้นี่เอง ^^!) คำถามคือ จะให้คนที่เสนอวิธี C มาแล้วทำให้คนสุดท้ายรู้ได้ไง และเห็นภาพเหมือนกันหมด

จริงๆ ก็ไม่ใช่แค่เรื่องแก้ปัญหานี้ แต่ก็เป็นมาก่อนหน้านั้นหลายอย่างแล้วเหมือนกัน ทั้งที่อธิบายให้คนอื่น และคนอื่นอธิบายให้ฟัง เพราะแต่ละคนก็จะมีประสบการณ์ก่อนหน้ามาไม่เหมือนกัน แต่ก็ยังหาวิธีอธิบายให้เข้าใจตรงกันด้วยวิธีง่ายๆ ไม่ได้ซักที และบางที พูดกันจบแล้วภาพในหัวได้กันคนละภาพอีกต่างหาก แต่คิดว่าได้เหมือนกัน

ตอนนี้คิดวิธีแก้ตอนประชุมออก แต่ไม่รู้จะใช้ได้ผลจริงหรือป่าว คือ พูดแล้วก็วาดภาพในหัวออกมาเลย โดยอาจจะวาดเป็น Mind map หรืออะไรก็แล้วแต่ แต่ต้องทำให้คนอื่นเข้าใจด้วยว่าภาพในหัวเป็นยังไง ข้อเสียคือ มันคงจะเสียเวลาพอสมควร แต่ก็ยังนึกวิธีที่ดีกว่านี้ไม่ออก เอ ตอนนี้เริ่มสงสัยแล้วสิ ว่าตัวเองเรียนถูกสาขาที่ต้องการคำตอบหรือป่าว

<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<mx:Application xmlns:mx="http://www.adobe.com/2006/mxml">
<mx:Box>
<mx:Button />
</mx:Box>
</mx:Application>

เมื่อมีคนกดปุ่มสิ่งที่เกิดขึ้นคือ component ที่อยู่นอกสุดซึ่งก็คือ Application จะดักจับ event ได้ก่อน จากนั้นจะส่งต่อไปที่ Box และ Box จะส่งต่อให้ Button อีกที การส่งต่อ Event ในช่วงนี้เรียกว่า Capturing Phase เมื่อถึง Button ซึ่งเป็นปุ่มที่เรากดแล้ว ช่วงที่อยู่ตรงปุ่มเรียกว่า Targeting Phase จากนั้น Button จะส่ง Event กลับไปยัง Box และ Box ส่งต่อให้ Application อีกที เรียกว่า Bubbling Phase
เอาหละ มาดูผลลัพธ์กันดีกว่าว่าใช้พวกนี้ช่วยแล้วเป็นยังไง หรือจะ ดาวโหลด ไปดูเต็มๆ ก็ได้

เกี่ยวข้อง:

1. Event Propagation in Adobe help

llun$sudo gem i rest-client

จากนั้นดาวโหลด simplenote.dropzone กดติดตั้ง ใส่ username(email) และ password ก็เรียบร้อย

ตอนเย็นมีคำแนะนำเพิ่มเติมว่า น่าจะลากไฟล์ประเภทอื่นได้ด้วย เช่น PDF ลองหาๆ ดูว่ามี Library ไหนอยู่แล้วบ้างปรากฏว่าหาไม่เจอ เลยช่างมันก่อนละกัน ไว้เบื่ออีกรอบ จะกลับมาทำเพิ่มเติม

English step for install Dropzone and Simplenote extension:

1. Download Dropzone. Open it dmg and drag Dropzone icon to Application folder.
2. Install rest-client ruby library. I use this library instead of NET::HTTP because I’m lazy to find the way to use it. I try standard library but it always error with HTTP 500. So, I switch to rest-client but it needs a few more step to use, install rest-client library on Shell(Terminal)

   llun$sudo gem install rest-client

3. Download Simplenote extension and install by double click on download file.
4. Set username(email) and password then add.
5. Simplenote icon should lives in Dropzone now. Drag text file to it or click Simplenote icon and paste text for create note.

เริ่มจาก Functional Programming คืออะไร คำตอบจากพี่ @pphetra บอกว่ามันคือรูปแบบในการเขียนโปรแกรม โดยรูปแบบที่ว่ามีลักษณะคือ

1. Immutable ข้อมูลต่างๆ เมื่อประกาศมาแล้วจะไม่มีการเปลี่ยนแปลง หรือเทียบเท่ากับ function ที่ไม่รับตัวแปรอะไรเลยแล้วให้ผลลัพธ์กลับมา เช่น var a = 5 ก็จะเหมือนกับประกาศว่า function a() = 5
2. Recursion การทำซ้ำต่างๆ ในรูปแบบการเขียนโปรแกรมอื่น จะใช้รูปแบบการวนซ้ำเช่น for, while แต่เนื่องจาก ตัวแปรไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ การวนซ้ำแบบนั้นจึงทำไม่ได้ การทำซ้ำต่างๆ ใน functional programming จึงอยู่ในรูปแบบเรียกตัวเองซ้ำ (นอกจากนี้ในงานมีการพูดถึงเทคนิคต่างๆ เช่น continuos passing style, tail recursion, … อีกพอสมควร เรียกว่าช่วงเช้าหนักหัวเพราะคำศัพท์นี่แหละ =_=)
3. First class function คือ function ที่มีลักษณะเหมือนตัวแปรในภาษาอื่น คือสามารถเปลี่ยนแปลงการทำงานของ function ได้ โดยใช้ชื่อเดิม เช่น

   var a = function(x,y) { alert(x+y) }
   a = function(x) { alert(x*x) }

4. Higher order function เนื่องจาก function นั้นมีความสามารถเหมือนตัวแปรแล้ว มันจึงส่งเข้าไปใน function อื่น หรือ return จาก function อื่นได้ โดยถ้า มันรับจาก function อื่นซ้อนๆ กันหรือคืนค่าจาก function อื่นซ้อนๆกัน ลำดับของมันก็สูงขึ้นตามจำนวนที่ซ้อนเรียกลงไป เช่น

   (A,_,B) = (1,2,3)
   A=1
   B=3
   

5. non-strict evaluation คือการทำงานกับข้อมูลที่ต้องใช้เท่านั้นเช่นๆ ถ้าหากมี List ขนาด 10 ฃ่อง แล้วเราต้องการหาว่า ในช่องแรกเก็บค่าอะไร เราก็แค่ดูที่ช่องแรก โดยไม่ต้องดูสิบช่องที่เหลือว่าถูกหรือผิด
6. lambda function … อื่ม ยังเป็นสิ่งที่คาใจผมอยู่ว่ามันคืออะไร เพราะเข้ามาดูอีกทีก็ตัวอย่างแล้ว

เอาหละหมดช่วงเช้าด้วยนิยามหนักๆ แล้ว ตอนบ่ายพักกินข้าว ต่อด้วยลองเขียนเล่นจริงโดย @iporsut ปิดท้ายด้วย เหตุผลต่างๆ ว่าทำไม Functional Programming จึงพูดถึงกันตอนนี้ (ทั้งๆ ที่มันก็มานานพอสมควรแล้ว) สรุปเป็นข้อๆ คือ

1. เนื่องจาก CPU มันไม่เพิ่มประสิทธิภาพเท่าไหร่แล้ว แบ่งเหัวแยกออกมาแทน การที่จะใช้พื้นที่ร่วมกัน ก็จะใช้ประสิทธิภาพได้ไม่เต็มที่ จึงเอา Functional Programming มาช่วยเพื่อลดผลข้างเคียงจากการเปลี่ยนแปลงข้อมูลของตัวแปรต่างๆ (เพราะกันไม่ให้มันเปลี่ยนเลย -*-)
2. จะหัดเขียน อยากเข้าใจง่ายๆ ก็จงเริ่มจาก Haskell ซะ แต่ถ้ามันลำบากไป ก็จะเริ่มจากลูกครึ่งอย่าง Scala ก็ได้แต่อาจจะเข้าใจช้ากว่า เพราะอาจเผลอไปเขียนรูปแบบเดิมๆ ได้
3. ปัจจุบันยังไม่มีใครใช้เอามาเขียนเป็นโปรแกรมในระบบใหญ่ๆ ทั่วไป จะเห็นส่วนมากก็ใน AI หรือข่ายวิชาเฉพาะทางต่างๆ ซะมากกว่า

คราวถัดไป นัดกันอีกประมาณเดือนหรือสองเดือน เรื่องที่จะคุยกันคือ NoSQL แต่ก่อนเจอทุกวัน​(Berkley DB) ปัจจุบันเจอแต่ Flex เลยโม้ไม่ได้ ให้ @visibletrap ที่กำลังหมกมุ่นอยู่ไปโม้แทนแน่นอน แต่จะได้ไปหรือป่าวนั้นอีกเรื่องนึงแฮะ

1. แก้ไขเอกสารต่างๆ แล้ว commit ลง server
2. สั่ง merge จาก branch หลักมาที่ branch ที่แก้ไขอยู่
3. แก้ไข conflict ที่เกิดขึ้น
4. commit การแก้ไขที่เกิดจาก conflict
5. switch ไป branch หลัก
6. สั่ง merge จาก branch ที่แก้ไขกลับมาที่ branch หลัก
7. commit สิ่งที่ merge มา

จากขั้นตอนด้านบนจะเห็นว่ามีการเอาสิ่งที่เปลี่ยนแปลงในกิ่งหลักมารวมกับ กิ่งที่แก้ไขอยู่ก่อน เพื่อปรับปรุงเอกสารในกิ่งปัจจุบันให้ทันกับกิ่งหลักและรู้ว่าเอกสารเมื่อรวมแล้วถูกต้อง โดยไม่ทำให้กิ่งหลักเสียหาย(คือ อาจจะยังมีข้อผิดพลาดจากการแก้อยู่ได้ แต่ไม่ใช่ข้อผิดพลาดที่เกิดจากการรวม) ถ้ายังนึกภาพไม่ออกลองดูรูปด้านล่าง

A คือกิ่งหลัก ส่่วน B คือกิ่งที่แตกออกมาเพื่อเพิ่มหรือแก้ไข

กลับมาเรื่อง rebase การ rebase เหมือนการตัดต่อกิ่ง โดยย้ายจากจุดเชื่อมต่อเดิมไปยังจุดเชื่อมใหม่ เพื่อให้เอกสารในกิ่งมีการปรับปรุงเท่าการเปลี่ยนแปลงในกิ่งหลักตามจุดที่ย้ายไป

ภาพบนคือก่อน rebase ภาพล่างคือหลังจาก rebase แล้ว โดย rebase branch B ไปยังปลาย branch A

โดยปกติแล้ว ถ้าเป็นกิ่งธรรมดาทั่วไปก็ไม่จำเป็นต้อง rebase แต่อย่างใด สามารถ merge การแก้ไขจากกิ่งหลักมารวมกับกิ่งที่แก้ไขอยู่ได้ เพื่อเก็บสิ่งที่แก้ไขในอดีต และใน svn หรือระบบที่มีศูนย์กลางก็ไม่ค่อยมีคำสั่งนี้ให้ใช้แต่อย่างใด แต่คำสั่งนี้จะเจอในระบบแบบกระจายศูนย์เช่น hg หรือ git เนื่องจาก เมื่อแต่ละคน clone เอาเอกสารไปแล้วแก้ไขเอกสารนั้นในเครื่อง แต่ละคนก็เหมือนมีกิ่งของตนเอง เมื่อแต่ละคนต้องเอาสิ่งที่แก้ไปมารวมกัน ก็ต้องมีการรวมการแก้ไข ซึ่งหากใช้วิธี merge สิ่งที่ได้ก็อาจจะกลายเป็นแบบภาพด้านล่าง หรือภาพที่หนึ่ง

1. แก้ไขไฟล์ .hg/hgrc โดยเพิ่ม rebase option เพื่อให้มี option นี้ตอน pull

   [extensions]
   rebase =

2. จากนั้นทุกครั้งที่ pull ก็สั่ง hg pull –rebase

ขั้นตอนนั้นง่ายสำหรับคนถนัด command line/shell script แต่คิดว่าถ้าคนใช้ tortoise hg อาจจะไม่ชอบเท่าไหร่ แต่อันนั้นไว้เขียนอธิบายอีกทีพรุ่งนี้อีกทีหลังจากมี Windows อยู่ใกล้ตัว

เพิ่มเติม:

• Mercurial Rebase Project
• Mercurial Rebase extension
• Rebasing in git

llun$ history | awk '{CMD[$2]++;count++;}END { for (a in CMD)print CMD[a] " " CMD[a]/count*100 "% " a;}' | grep -v "./" | column -c3 -s " " -t | sort -nr | nl |  head -n10
     1	111  22.2%  ant
     2	70   14%    ls
     3	64   12.8%  sudo
     4	53   10.6%  cd
     5	52   10.4%  scp
     6	20   4%     ping
     7	18   3.6%   svn
     8	16   3.2%   play
     9	15   3%     hg
    10	10   2%     vi

ใช้ ant compile เยอะมาก เพราะว่าไม่ได้ใช้ Flex Builder เลยใช้ Ant แทน

เริ่มจากเอา Pidgin ออกมาตอนแรกคิดว่าง่ายเพราะหน้าดาวโหลดของ Pidgin มีให้ดาวโหลด source อยู่แล้ว ปรากฏว่าดาวโหลดมาเสร็จขาด autogen.sh ไป สุดท้ายต้อง checkout มาเอง(คือขี้เกียจหาวิธีเอา autogen.sh ออกมา)

1. ติด monotone ก่อนเพื่อเอา source ของ Pidgin จาก repository
2. ดาวโหลด monotone database ของ Pidgin มาจะเอาจากเว็บ Pidgin โดยตรง หรือจาก Mirror ก็ได้ดาวโหลดมาไว้แล้ว
3. bzip2 -d pidgin.mtn.bz2 เพื่อขยายเอา database มันออกมา
4. เอา source code ออกมาด้วยคำสั่งด้านล่าง

   mtn db -d pidgin.mtn migrate && mtn -d pidgin.mtn pull --set-default \
   mtn.pidgin.im "im.pidgin.*" && mtn -d pidgin.mtn co -b im.pidgin.adium.1-4 .;

ได้ code Pidgin มาแล้วต่อไปก็เตรียมของ Adium บ้าง

1. เริ่มจาก clone source ของ Adium repository ก่อน

   hg clone http://hg.adium.im/adium

2. โหลด dependency ทั้งหมดของ LibPurple

   $cd $ADIUM_SOURCE/Utilities/dep-build-scripts/common.sh -d

   จากนั้นก็รอยาว จนได้มาครบ

3. แก้ไฟล์ common.sh โดยเพิ่ม PIDGIN_SOURCE ไปที่ pidgin.mtn ที่โหลดมาเมื่อครั้งแรกสุด

   PIDGIN_SOURCE=$SOURCE_DIRECTORY/Pidgin.mtn

   (หรือจะ export เป็น environment variable ก็ได้คิดว่าได้ผลเหมือนกัน)

4. สั่ง make dependencies ทั้งหมดอีกรอบ

   $ ./general_dependencies_make.sh
   $ ./purple_dependencies_make.sh

5. make libpurple แล้ว copy ให้ Adium

   $ ./purple_make.sh --i386
   $ ./universalize.sh
   $ ./copy_frameworks.sh

สั่ง build อีกรอบ ก็ได้ Adium + Libpurple ตัวล่าสุดโคตรๆ จาก Source Repository แล้ว

สำหรับปัญหาที่เกิดขึ้นคือ ใน MSN Groups แต่ละคนสามารถมีชื่อปลอมได้ โดย MSN Protocol จะกำหนดมาใน Attribute P4-Context แต่ว่า interface ที่ติดต่อระหว่าง Libpurple และ Adium ได้ตัด Attribute ออกทั้งหมด ตอนนี้เลยแก้ชั่วคราว​ โดยการเติมชื่อปลอมหน้าข้อความที่พิมพ์มาซะ

#
# old_revision [83e01106830ff1a309406ff0304c8dcec08aa725]
#
# patch "libpurple/protocols/msn/msg.c"
#  from [795b1a623db46112fd23481325996a6714691973]
#    to [7b43dd8ef3caf344d0862d3a3ab89d5e1a496758]
#
============================================================
--- libpurple/protocols/msn/msg.c	795b1a623db46112fd23481325996a6714691973
+++ libpurple/protocols/msn/msg.c	7b43dd8ef3caf344d0862d3a3ab89d5e1a496758
@@ -864,6 +864,10 @@ msn_plain_msg(MsnCmdProc *cmdproc, MsnMe
 		body_final = body_enc;
 	}
 
+  if ((value = msn_message_get_attr(msg, "P4-Context")) != NULL) {
+    body_final = g_strdup_printf("<b>%s</b>: %s", value, body_final);
+  }
+
 	if (cmdproc->servconn->type == MSN_SERVCONN_SB) {
 		MsnSwitchBoard *swboard = cmdproc->data;

จริงๆ ปัญหานี้อยู่ใน Trac ของ Pidgin แล้ว(เมื่อสองปีที่แล้ว) แต่ดูจากการแก้ไขแล้วตอบโต้ไปมาก็ไม่รู้จะแก้ไขเมื่อไหร่ เลยต้องทำแก้ขัดไปก่อน จะแก้ไปใน Pidgin ชั่วคราวด้วยก็ยังได้ (เพียงแต่ว่าขี้เกียจหา dependencies อีกเลยทำแต่ของ Adium) ก็หวังว่า Pidgin จะปิด Ticket นี้ได้เร็ววัน เพราะจากที่แก้ดูไปแล้วก็ไม่ค่อยสวยงามเท่าไหร่

Link ที่เกี่ยวข้อง

1. Pidgin Trac: MSN group name display support
2. MSN-Pecan patch
3. Using Monotone for Pidgin